Geen Gouden Reiger, wel een Rode Mustang

Gouden Reiger

‘Goedenavond dames en heren, vanavond tonen wij films die gemaakt zijn door producenten die tot de top van de industrie behoren.’ Zo opende presentator Jan-Jaap In der Maur de Avond van de Opdrachtfilm.

Mijn opdrachtgeefster en ik keken elkaar aan en konden een glimlach niet onderdrukken. Wij zaten daar maar mooi tussen, als genomineerden voor een Gouden Reiger voor beste Opdrachtfilm (bedrijfsfilm). Monique met haar éénvrouwsbedrijf MK Fit zat tussen collega-opdrachtgevers als ABN AMRO, ING, Heineken International en de Koninklijke Marine en ik tussen vertegenwoordigers van grote productiebureaus met vaak tientallen medewerkers. In het programma van de avond viel te lezen welke films genomineerd waren en wie aan die films hadden meegewerkt. Meestal bestond de crew uit zo’n 4 á 5 medewerkers. Bij onze film stond slechts één naam: Gerrit de Heus.

Prachtige producties

Helaas is het bij de nominatie gebleven, maar teleurstelling zou een te groot woord zijn. Ik heb die avond prachtige producties voorbij zien komen en ben vereerd en trots dat mijn film daar vertoond werd en in aanmerking kwam voor een prijs in de (voor mij) belangrijkste categorie: effectiviteit. Of: hoe bereik je je doelgroep, dát is waar ik het voor doe. Ik wil dat mijn producties resultaten opleveren voor mijn klanten. Met deze film was het de bedoeling om jonge vrachtwagenchauffeurs gemotiveerd te houden tijdens de verplichte trainingen voor Code 95. En dat is gelukt. Volgens Monique worden de chauffeurs altijd een beetje stiller na het zien van de film en beseffen ze het belang van de trainingen beter.

Productieteam

Dit alles neemt niet weg dat ik die Reiger liever wél had gewonnen. Al was het maar om van de gelegenheid gebruik te maken om een aantal mensen te bedanken. Anders dan mijn collega-producenten zou ik natuurlijk niet mijn productieteam kunnen bedanken. In dit geval bén ik het productieteam en vijf keer mijn eigen naam noemen, zou een beetje vreemd zijn. Nee, ik zou hele andere mensen bedanken, zonder wie deze productie niet tot stand zou zijn gekomen en/of zonder wie ik dit werk helemaal niet had kunnen doen.

Met dank aan:

Mijn opdrachtgeefster Monique Knoop van MK Fit, voor de opdracht, het vertrouwen en de vrijheid die ze gaf om de opdracht naar eigen inzicht uit te voeren.

Peet van Veen, de hoofdpersoon in de film, voor zijn medewerking en mooie verhalen.

Mijn vrouw Sylvia. Omdat ze het al zo lang met mij uithoudt, mij op alle fronten ondersteunt en altijd de eerste is die een nieuwe videoproductie mag zien en van kritiek voorzien.

Mijn zussen, zwagers en schoonzus: Jannie, Pia, Steef, Ted en Sigrid om redenen die bij hun bekend zijn.

And last but not least: Tjapko, mijn grote broer. We doen allebei zo ongeveer hetzelfde werk en naast dat ik veel van hem geleerd heb, kan ik ook altijd bij hem terecht voor het lenen van apparatuur, tips en hulp.
Daarnaast werken we ook regelmatig samen (lees dit artikel), bijvoorbeeld aan grotere producties. Dat doen we dan ook vaak voor grotere opdrachtgevers als Heineken, Rabobank en CityBox. Dus van Heineken tot MK Fit, iedereen is welkom. En wie weet zitten Tjapko en ik dan volgend jaar samen in de zaal met genomineerden.

Rode Mustang

Kortom: ik kan jullie geen Gouden Reiger laten zien, maar wel een rode Mustang. Een Ford Mustang uit 1966 om precies te zijn. Deze prachtige oldtimer speelt een belangrijke rol in een van de laatste videoproducties van Narratus Multimedia.
In opdracht van Harteveld, Autoschade & Restauratie in Wateringen (Westland) maakte ik onderstaande bedrijfsfilm.
‘De film is echt super geworden. Heel gaaf en het past helemaal bij ons en ons bedrijf.’ Dat was de reactie van de opdrachtgeefster. En daar ben ik dan minstens zo blij mee als met de nominatie voor De Gouden Reiger, hoewel ik daar volgend jaar toch ook graag weer voor in aanmerking zou komen.

 

 

 

 

Ik wil ook zo’n film!