Gerrit’s Jubeljaar, deel 3: De voorpagina

Dit jaar is het 25 jaar geleden dat ik startte met Gerrit de Heus Fotografie, het bedrijf dat naast, tussen en onder Narratus Multimedia bestaat en van oorsprong vooral gericht is op journalistieke fotografie. In de loop van het jaar kijk ik met verhalen en foto’s terug op die 25 jaar.

Arrestatie met getrokken pistool voor de voorpagina

 

Nieuws wacht niet tot het jou goed uitkomt, dus als fotojournalist werk je 24 uur per dag, zeven dagen in de week. Daar was ik al aan gewend, toen ik in loondienst werkte, dus de overstap naar het ondernemerschap veranderde daar weinig aan. Het grote verschil was vooral dat er in Brabant veel minder gebeurde dan ik gewend was in Rotterdam en omgeving. Voor het Brabants Nieuwsblad, waar ik veel voor werkte, was dat ook wel eens lastig. Soms was het zoeken naar een geschikte foto voor de voorpagina.

Getrokken pistool

Op een rustige dag was ik thuis om de tijd tussen twee foto-opdrachten te overbruggen, toen ik een knal hoorde. Het kwam van buiten, dus ik liep mijn balkon op om te kijken wat er aan de hand was. Vanaf de zevende verdieping zag ik een paar straten verderop twee auto’s tegen elkaar aan staan. ‘Een aanrijding’, dacht ik. En dat was zelfs in Bergen op Zoom geen nieuws. Maar toen stapte er opeens iemand uit een van de auto’s en trok een pistool. Op dat moment rende ik weer naar binnen, pakte mijn camera en schroefde er een telelens op die ik eigenlijk alleen voor sportfotografie gebruikte. Gelukkig zat er nog een filmpje in de camera, dus ik kon meteen fotograferen.

Voorpagina

Terwijl de film nog in de fixeer zat, belde de redactie: ‘Het is rustig, heb jij toevallig nog iets? We hebben ook nog niets voor de voorpagina…’
‘Ik denk het wel’, antwoordde ik voorzichtig. Het incident verliep zo snel, dat ik niet zeker wist of alles wel scherp was en goed belicht. Voor de jongeren onder jullie: het was de tijd van analoge fotografie en handmatig scherpstellen.
Maar gelukkig was de foto geslaagd en kon ik uitzoeken wat ik nu eigenlijk gefotografeerd had. Het bleek dat de man met het pistool een politierechercheur was die na een achtervolging vanuit Rotterdam een lid van een bende autodieven arresteerde. Ik had dus mazzel en de krant ook: de foto voor de voorpagina was geregeld.

 

Gerrit’s Jubeljaar, deel 1: De Start

Voor mij is 2017 een Jubeljaar. Dit jaar is het 50 jaar geleden dat ik werd geboren, maar belangrijker: het is 25 jaar geleden dat ik als ondernemer startte met Gerrit de Heus Fotografie. Omdat ‘fotografie’ de lading niet meer dekte, startte ik daarnaast (vijf jaar geleden) met Narratus Multimedia waarmee ik naast fotografie ook video inzet om verhalen te vertellen. Ook de doelgroep is anders: waar ik als fotograaf vooral
(bedrijfs-)journalistiek werk deed en doe, richt ik me met video vooral op bedrijven en instellingen.

Terugkijken

In deze branche is de afgelopen 25 jaar heel veel veranderd en ik veranderde mee, zonder het verleden uit het oog te verliezen want wie zijn verleden niet kent heeft geen toekomst. In dat kader kijk ik het komende jaar terug op 25 jaar Gerrit de Heus Fotografie. Dat doe ik door verhalen met jullie te delen. Verhalen over veranderingen, ontmoetingen met inspirerende mensen, over grappige en minder grappige situaties waar ik soms in terecht kom en ik ga natuurlijk foto’s delen. Foto’s met een verhaal. En zo is de cirkel weer rond, want de betekenis van Narratus is ‘verhalen vertellen’.

(Tekst gaat verder onder de foto)

Sportfoto Atletiek

16 Juli 1995. NK Atletiek. Robin Korving wint de 110 meter horden.

Hoogtepunt

Starten met een hoogtepunt. Niet iedereen zou het doen, maar ik wel. Al is het maar omdat de foto zo mooi past bij de kop van dit stuk. Bovenstaande foto maakte ik vlak voor de start van de finale van de 110 meter horden. Het mooie aan journalistieke fotografie vind ik dat vorm in dienst staat van de inhoud, maar in deze foto komen de twee goed bij elkaar: het is een mooie foto, maar alleen van waarde omdat de latere winnaar, Robin Korving, er op staat. Had ik gekozen voor de atleet naast hem, was het alleen een mooie foto. Met deze foto won ik de eerste prijs in de categorie sport van de ‘European Press Photo Award’.

Videoproductie Den haag

Terugblik op 2016

Het is weer zover: tijd om terug te kijken op het bijna afgelopen jaar. En voor mij zelfs tijd om de afgelopen vijf jaar door te nemen. Dit jaar was het vijf jaar geleden dat ik Narratus Multimedia startte en dan is het goed om te kijken waar je staat en wat je hebt bereikt.

Andere invalshoek

Ik startte naast mijn bedrijf Gerrit de Heus Fotografie met Narratus Multimedia omdat fotografie de lading niet meer dekte. Met Narratus zet ik, naast fotografie, meer middelen in om ondernemers te helpen hun doelgroep te bereiken: video, audio, animatie, maar vooral mijn journalistieke achtergrond en ervaring is daarin belangrijk. Ik streef ernaar om boeiende bedrijfsfilms te maken en zoek altijd een andere invalshoek om een bedrijfsfilm te maken die resultaten oplevert.

Gouden Reiger

De afgelopen vijf jaar heb mooie producties mogen maken waarin ik veel vrijheid kreeg van mijn opdrachtgevers en dit jaar resulteerde dat in een nominatie voor een Gouden Reiger voor beste bedrijfsfilm. Een nominatie waar ik heel trots op ben, zeker omdat mijn naam tussen die van gerenommeerde  productiebedrijven stond die ook genomineerd waren.

Fotografie

Dit alles wil niet zeggen dat ik gestopt ben met fotograferen. Fotografie is nog steeds een belangrijk onderdeel van mijn bedrijf en het is vaak goed te combineren. Wanneer ik een bedrijfsfilm maak, is het handig als ik ook de fotografie aanpak, heb je meteen alles in dezelfde stijl. Daarnaast fotografeer ik vaak voor de Gemeente Den Haag. Na de aanbesteding van vorig jaar wist ik niet wat het me zou gaan brengen, maar inmiddels is het een regelmatige en leuke opdrachtgever.

Nog een jubileum

En volgend jaar? Dan vier ik weer een jubileum, dan bestaat Gerrit de Heus Fotografie 25 jaar. Reden genoeg om ook daar bij stil te staan. Hoe? Daar kom ik later op terug! Maar genoeg geschreven tekst nu. Speciaal voor de beelddenkers onder jullie heb ik een compilatie gemaakt van een kleine selectie van wat ik het afgelopen jaar gemaakt heb. Veel plezier, prettige feestdagen en tot volgend jaar!

 

Een natuurlijke dood

Buitenuitvaart

Dood gaan we allemaal. Wanneer en hoe weet je meestal niet en dat is misschien wel zo prettig.
Maar voor nabestaanden is het wel handig om te weten wat jouw wensen zijn. Cremeren of begraven? Koffie met cake of toch bier en bitterballen? Volgens uitvaartondernemer Jan Vink is alles mogelijk, je bepaalt het zelf.

Een tijdje geleden kwam Jan op een nieuw idee: de buitenuitvaart. Ideaal voor bijvoorbeeld natuurmensen en mensen die affiniteit hebben met het boerenleven. Maar zo’n idee presenteren is nog best lastig. Hoe beschrijf je een buitenuitvaart zo dat mensen het als een serieuze optie zien voor hun eigen uitvaart?
Jan besloot een buitenuitvaart te ensceneren. Compleet met kist van onbehandeld hout, een boerenkar, schapen en een fictieve overledene: Henk de Vries. Dankzij het vakmanschap van Jan en de inzet van acteurs en figuranten, werd het een onvergetelijk afscheid van een man die nooit echt heeft geleefd. Verwarrend, maar waar.

Afscheidsplan
Voor mij de eer om dit fictieve afscheid in beeld te brengen, met als doel om mensen te laten zien dat er bij Jan op dit gebied alles mogelijk is. Wel is het dan handig om dat bij leven vast te laten leggen, zodat je je nabestaanden er niet mee opzadelt. Ook daar heeft Jan een prima oplossing voor: Het Afscheidsplan.
Zelf ga ik daar binnenkort ook met Jan over praten. Ik denk niet dat het een buitenuitvaart wordt, ik ben toch meer een stadsmens en heb niet zoveel met schapen. Hoewel: in plaats van cake of bitterballen is een broodje shoarma ook wel een idee.

Meer foto’s

 

 

 

 

Armand

Terugblik op 2015

Aan het einde van het jaar kijken veel mensen terug op wat er allemaal gebeurd is. Ook ondernemers doen dat. We zijn net mensen. Voor mij is 2015 een heel goed jaar geweest. Zowel op het gebied van video als fotografie was het erg druk. Opdrachtgevers vragen ook steeds vaker om een combinatie van die twee disciplines. Op die manier krijgen ze een video én een serie foto’s in dezelfde stijl. Goed voor de herkenbaarheid. Zo brachten we bijvoorbeeld ‘Het Groot Niet Te Missen Haags Kinderboekenfeest‘ in beeld voor de Bibliotheek Den Haag. En het mooie is: de foto’s kun je ook gebruiken in de video. Dat geeft vaak nét even iets extra’s.
Naast de reguliere bedrijfsvideo introduceerde ik het afgelopen jaar een nieuw product: Het Beeldverhaal. Daar krijg ik hele mooie reacties op. Het is persoonlijker dan een bedrijfsvideo, ideaal dus voor kleinere ondernemers.

Fotografie

Ook heb ik weer veel gefotografeerd het afgelopen jaar. Voor bedrijven, maar ook journalistiek. Nieuwe Revu is een regelmatige opdrachtgever geworden. Voor dat blad fotografeerde ik vooral veel onderwerpen op het gebied van cultuur en entertainment. Ik maakte o.a. reportages over ‘De Raggende Manne‘, cabaretier André Manuel, rapper Ronnie Flex en de helaas onlangs overleden Armand.

Maar genoeg geschreven tekst. Speciaal voor de beelddenkers onder jullie heb ik een compilatie gemaakt van een kleine selectie van wat ik het afgelopen jaar gemaakt heb. Veel plezier, prettige feestdagen en tot volgend jaar!

Paul van Vliet, zijn optocht door de tijd

Deze week wordt de Haagse cabaretier Paul van Vliet 80 jaar. Ter ere van zijn verjaardag organiseerde de Bibliotheek Den Haag in samenwerking met het Haags Gemeentearchief, de tentoonstelling ‘Paul van Vliet, optocht door de tijd’.
Ik mocht de officiële opening en de optredens van de laureaten van de Paul van Vliet Academie in beeld brengen. Zowel d.m.v. fotografie als video.
Dat kan ik natuurlijk niet alleen, maar dat is juist de kracht van Narratus Multimedia. Samenwerking. Hoe je je evenement ook in beeld wilt brengen, video, fotografie of tekst. Alles is mogelijk.
De video is bedoeld voor het jaarverslag, dus volgt later, maar de foto’s kun je hier zien:

http://gerritdeheus.photoshelter.com/gallery/Paul-van-Vliet-80-jaar/G0000JO52xDsA9nY/

Zomertijd, tijd voor nieuwe plannen

Vakantie!

Na twintig jaar ondernemen ben ik er nog steeds niet helemaal aan gewend. De zomertijd. En dan bedoel ik niet het feit dat we de klok een uur vooruit hebben gezet, maar dat werkend Nederland ophoudt te bestaan. Tenminste zo lijkt het. Zodra de zon gaat schijnen, lopen de opdrachten terug en is het lastiger om afspraken te maken met mensen die ik moet fotograferen, filmen of interviewen.

Nieuwe plannen
De zomer is ook een mooie gelegenheid om alles op een rijtje te zetten en nieuwe plannen te maken. Juist als je even afstand neemt, komen die plannen vaak vanzelf.
Zo is het de afgelopen twintig jaar ook gegaan. Dat heeft tot uitbreiding van mijn werkzaamheden geleid én tot mooie projecten en producten, waaronder drie fotoboeken. Maar het belangrijkste is dat ik me ben blijven ontwikkelen. Via een journalistieke opleiding en cursussen op het gebied van documentaire en storytelling ben ik uitgegroeid van fotograaf tot een allround (visual) storyteller. Excuus voor deze term, maar die gebruik ik bij gebrek aan een goede Nederlandse vertaling.

De mazelen
Dat ik nu meer kan dan fotograferen is een groot voordeel, want fotografie is gemeengoed geworden. Toen ik laatst opzoek was naar een fotograaf in Den Haag, begon ik mijn zoektocht bij Google. Ik typte ‘fotograaf Den Haag’ in en onderstaand kaartje verscheen. Even dacht ik dat Google de mazelen had, maar het was echt waar. Ieder rood stipje is een fotograaf.

Ieder stipje is een fotograaf

Ieder stipje is een fotograaf

Nu is niet ieder rood stipje een goede fotograaf, maar toch heeft deze ontwikkeling invloed op mijn omzet. Door het grote aanbod aan fotografen is het een markt van prijsvechters geworden. Veel van deze mensen hebben er nog een baan naast en kunnen daardoor voor lage tarieven werken. Hun werkgever zorgt voor wel voor de arbeidsongeschiktheidsverzekering, de doorbetaalde vakantie en het vakantiegeld.
Als ondernemer kan en wil ik niet meegaan in die prijzenoorlog. Het kan niet omdat ik daar de rekeningen niet van kan betalen en ik wil het niet omdat mijn werk het waard is om een fatsoenlijk tarief voor te vragen.

Meedenken
Dat wil niet zeggen dat ik deze mensen hun betaalde hobby misgun. Het is hun goed recht en gelukkig is het een vrije markt. Het is aan mij om me met mijn bedrijf te onderscheiden van al die rode puntjes. En dat doe ik ook.
Vooral door mee te denken met de opdrachtgever en meer te bieden dan mooie foto’s. Ik help ondernemers zichzelf en hun bedrijf zichtbaar te maken, zodat klanten hén vinden en niet persé andersom.

Visual Storytelling
Dat doe ik bijvoorbeeld door fotoreportages te maken voor bedrijfsbrochures, maar ik maak ook webdocumentaires waarin de ondernemer zelf of een werknemer of een klant een verhaal vertelt dat zo boeit dat het bijna automatisch gedeeld wordt via sociale media.
En dat werkt geweldig, een goed verhaal wordt altijd gedeeld. Ik weet er alles van. Mijn website met verhalen en beelden trok vorig jaar anderhalf miljoen bezoekers.
Het toont aan dat je via visual storytelling een groter bereik hebt dan via een advertentie. Daarnaast komen die bezoekers specifiek voor jouw verhaal, dus de interesse in jouw bedrijf is er al. En tenslotte is het nog veel voordeliger dan adverteren ook.

Doelgroep
Misschien is de zomer voor jou als ondernemer ook wel het moment om plannen te maken. Misschien denk je al een tijdje aan de mogelijkheid om je doelgroep op een natuurlijke manier te bereiken. Als dat zo is, laat het me dan weten, dan help ik je graag.
Heb je helemaal geen zin om plannen te maken, maar wil je vooral genieten van de zomer? Ook goed. Na de zomer ben ik ook beschikbaar, want ik ben het hele jaar geopend.

Blendle
O ja: en mocht je voor, tijdens of na je vakantie nog tijd en zin hebben om een leuke reportage van mijn hand te lezen, dan kan dat.
Sinds kort staan er twee artikelen van mij online die je tegen betaling van € 0,28 kunt lezen via Blendle, een online kiosk die het voor lezers makkelijk maakt losse artikelen uit kranten en artikelen van freelance journalisten, te lezen. En als je nog geen account hebt, kun je die aanmaken en krijg je €2,50 tegoed. Dus kun je mijn artikelen gratis lezen.

Het eerste artikel gaat over een spectaculaire rodeo in de gevaarlijkste gevangenis van de Verenigde Staten en het andere over de strijd tussen professionele- en amateurfotografen langs het voetbalveld.

 

Fijne vakantie!

 

 

Floris en Sindala

Samenwerking

Als hij Floris was, was ik Sindala. Als hij Willem van Hanegem was, was ik Lex Schoenmaker. En soms was het andersom. Mijn broer. We speelden samen en vulden elkaar aan. En dat doen we nog steeds.

 

Video en fotografie

Alleen het spelen is ingeruild voor werken. Tjapko ‘is’ video en ik ‘ben’ fotografie.
Gaat dat samen dan? Ja! Dat gaat heel goed samen.
Als een bedrijf of organisatie bijvoorbeeld een verslag wil van een bijeenkomst kunnen we daar een video van maken voor op de website van dat bedrijf en voor andere geïnteresseerden.
Het kan ook zijn dat het bedrijf liever foto’s heeft op de website of voor gedrukte kranten en tijdschriften. Vaak willen bedrijven het allebei. Video én fotografie.
Voor die bedrijven maken wij het leven een stuk gemakkelijker: bel een van ons en alles komt goed. U heeft één contactpersoon, krijgt één offerte en ontvangt één factuur.

Heineken

Is dat een nieuwe dienst die we leveren? Nee, eigenlijk niet. We doen dit al een aantal jaren en voor gerenommeerde opdrachtgevers als de Rabobank, Avans Hogeschool en Heineken.
In opdracht van Heineken reisden we tijdens het WK Voetbal door Zuid-Afrika om verslag te doen van het leven op De Oranjecamping. Tjapko maakte video’s en ik fotografeerde en schreef de artikelen die aan diverse media werden geleverd.

Gebroeders Grimm

Maar we maken meer dan mooie beelden. Het gaat ons om de inhoud, we vertellen verhalen en misschien maakt ons dat uniek. Verhalen vertellende broers.
Hoewel, uniek? We zijn natuurlijk niet de eerste broers die dat doen. Zo waren er een paar honderd jaar geleden de gebroeders Grimm die verhalen vertelden die we allemaal nog kennen: Roodkapje, Sneeuwwitje, Vrouw Holle.

Waargebeurde verhalen

Misschien spelen we nog steeds wel samen. Verhalenvertellertje. Tjapko was Jacob en ik was Wilhelm. Maar dan toch een beetje anders. Wij vertellen geen sprookjes, maar waargebeurde verhalen over échte mensen en échte bedrijven.
Verhalen die doorverteld worden en gedeeld op internet. Stel je dat als ondernemer eens voor: jouw verhaal dat eindeloos gedeeld wordt. Reclame in de puurste vorm.
Dan leef je nog lang en gelukkig.

Waarom is stockbeeld niet altijd de beste keuze?

Uitsmijter

Veel bedrijven en instellingen gebruiken foto’s en video’s van stockbureaus om hun boodschap kracht bij te zetten of gewoon op te fleuren. Maar is dat altijd verstandig?

Iedereen die een tijdschrift maakt, een jaarverslag in elkaar draait of een website moet vullen, weet dat beeld daarin heel belangrijk is. Goed beeld nodigt uit om een artikel te lezen of naar een in een video verpakte boodschap te luisteren. Maar foto’s of video’s laten maken vinden veel mensen te duur of er is gewoon geen budget voor.
Daarom maken redacteuren vaak gebruik van stockbureaus: voor een fractie van het bedrag dat een fotograaf rekent, kun je foto’s onbeperkt publiceren. Hetzelfde geldt voor video’s. Heel handig.

Gebakken ei

Zelfs als fotograaf maak ik er wel eens gebruik van. Voor een eigen publicatie, had ik een keer een foto nodig van een gebakken ei.  Die foto had ik natuurlijk zelf kunnen maken. Hoewel ik geen keukenprins ben zou een ei bakken wel lukken. Vervolgens drapeer je die uitsmijter op een bedje van het een of ander (ik kijk wel eens kookprogramma’s) of je laat hem gewoon in de pan liggen, zet er een paar flitsers omheen en fotograferen maar.
Maar ik schatte in dat ik daar zeker een uur mee bezig zou zijn. Daarnaast: hoe lang blijft een uitsmijter mooi? Hoeveel eieren zou ik moeten bakken voordat ik de perfecte foto zou hebben? Best nog een klus. Toen ik bij een stockbureau opzoek ging naar een foto van een uitsmijter, bleek dat ik die al voor een paar euro kon downloaden en publiceren.

Nep

Iets anders is het wanneer je als bedrijf, instelling, politieke partij of tijdschrift, foto’s van mensen publiceert.
Veel stockfoto’s komen van Amerikaanse stockbureaus en de mensen die daar op staan zien er vaak anders uit dan de gemiddelde Europeaan. Het zijn natuurlijk modellen, dus misschien wel een beetje te mooi en de gemiddelde Amerikaanse stockfotograaf maakt graag gebruik van een softfilter zodat een en ander er ‘gelikt’ uitziet. Maar wil je dat? Is ‘gelikt’ niet hetzelfde als ‘nep’? En wat zegt het over je bedrijf als je geen ‘echte’ mensen op je website zet, maar modellen? Wil je met die mensen op de foto geassocieerd worden? Past het beeld bij je bedrijf of instelling?

Pijnlijk

Een ander nadeel van stockbeeld is dat het niet exclusief voor jou gemaakt wordt. Iedereen kan het hetzelfde beeld downloaden en publiceren. Ook modellen werken niet exclusief voor jou of voor hetzelfde product en poseren niet altijd in dienst van dezelfde ideologie. Dat levert soms pijnlijke situaties op.
Voor hun campagne gebruikte de Christenunie eens een foto van een keurig gezin. Man, vrouw, twee kinderen.
Het waren natuurlijk modellen en de foto was van een stockbureau afkomstig. Bij hetzelfde stockbureau was ook een foto te koop waarop je dezelfde man ziet als bruidegom. Niets mis mee, zou je zeggen. Maar de partner was óók bruidegom. Voor de meeste mensen is daar ook niets mis mee, maar de Christenunie is geen groot voorstander van het homohuwelijk en de foto in de campagne is dan ook geschrapt.

Voorkomen

Vandaag stond in De Volkskrant een vergelijkbaar verhaal. Een filmpje van een ‘typisch Duitse familie’ werd zowel voor de campagne van de liberale FDP als voor de campagne van de extreem-rechtse NDP gebruikt.
Daar waren beide partijen al niet blij mee. Maar het feit dat het een Sloveense familie betrof was voor de Xenofobe NDP misschien nog wel erger.
Dit alles had voorkomen kunnen worden.  Ja het filmpje was van prima kwaliteit en met € 170 lekker goedkoop. Maar is het niet verstandiger om wat meer geld uit te geven voor een video op maat? Net zoals je beter eigen foto’s kunt laten maken van je bedrijf en je medewerkers. Die zijn echt en daar gaat het om: echtheid en betrouwbaarheid.